4 min leestijd
Hoogopgeleide statushouder Woinshet zet dankzij buddy Ivo stappen richting de Nederlandse arbeidsmarkt
Woinshet komt in 2018 vanuit Ethiopië naar Nederland met een beurs voor de master Geo-information Science aan de Universiteit Twente. Ze specialiseert zich in Natural Resource Management. De overstap naar het Nederlandse onderwijs is groot. Haar opleiding in Ethiopië was voornamelijk theoretisch en pas tijdens haar universitaire studie werkt ze voor het eerst met een computer. In Nederland begint ze daardoor met een achterstand op veel medestudenten.
“Ik moest meer tijd investeren om op hetzelfde niveau te komen”, vertelt Woinshet. Die inzet betaalt zich uit: ze rondt haar master succesvol af en behaalt een 8 voor haar afstudeeronderzoek. Maar de stap naar een passende baan blijkt minder vanzelfsprekend.
Wel gekwalificeerd, nog geen ervaring
Tijdens sollicitaties hoort Woinshet regelmatig dat haar profiel aansluit. Toch vormen haar Nederlands, het ontbreken van een rijbewijs en vooral haar gebrek aan Nederlandse werkervaring een belemmering.
“Als geen enkel bedrijf mij ervaring laat opdoen, waar moet ik die dan krijgen? Er moet ergens één bedrijf de deur openen. Als iedereen om vijf of tien jaar ervaring vraagt, krijgen mensen zonder ervaring nooit de kans om te beginnen.”
Woinshet kijkt daarom niet alleen naar betaalde functies. Ook een stage, traineeship of project kan haar helpen om ervaring op te doen. Ondertussen werkt ze in de keuken van het Marriott Hotel en volgt ze Nederlandse les. Haar doel blijft een functie vinden die aansluit bij haar opleiding en eerdere ervaring.
Een buddy met dezelfde studieachtergrond
Via Fit for the Next Job wordt Woinshet gekoppeld aan Ivo Cuperus. Dit maatschappelijke project, in samenwerking met de gemeente Amsterdam, ondersteunt hoogopgeleide asielzoekers en statushouders bij hun weg naar de arbeidsmarkt. Deelnemers werken onder meer aan hun cv, LinkedIn-profiel en sollicitatievaardigheden en krijgen begeleiding van een buddy.
Tijdens hun eerste gesprek ontdekken Woinshet en Ivo direct een belangrijke overeenkomst: beiden hebben geografie gestudeerd.
“Ivo begreep me vanaf het begin”, vertelt Woinshet. “Hij kent mijn studieachtergrond en begreep wat voor werk ik zoek. Daardoor voelde het meteen als een goede match.”
Ivo raakt op zijn beurt onder de indruk van wat Woinshet al heeft bereikt. Voor haar komst naar Nederland werkte ze in Ethiopië voor een universiteit. Vervolgens bouwde ze hier opnieuw aan haar toekomst. “Iedere keer dat we elkaar spreken, ben ik positief verrast door de manier waarop ze werkt aan haar ontwikkeling en probeert verder te komen.”
Na een afwijzing zoeken ze verder
Woinshet en Ivo bekijken vacatures en dienen samen een sollicitatie in. Daarop volgt een afwijzing: andere kandidaten hebben meer ervaring. Ivo moedigt haar aan niet op te geven en vraagt ondertussen binnen zijn eigen netwerk rond of iemand een passende mogelijkheid kent.
Via een voormalige studiegenoot komt hij in contact met Waterschap Zuiderzeeland. Daar wordt gesproken over een internationaal waterproject waarbij Nederland en Ethiopië betrokken zijn. Binnen zo’n project kan Woinshets achtergrond juist van waarde zijn: ze beschikt over inhoudelijke kennis en kent de Ethiopische context. Tegelijkertijd zou zij ervaring kunnen opdoen met Nederlandse collega’s.
Tijdens het interview is de samenwerking nog niet definitief. De oorspronkelijke opzet moet worden aangepast omdat een betrokken collega niet langer beschikbaar is. Wel wordt onderzocht of er een project kan ontstaan waarvan zowel Woinshet als het waterschap profiteert.
Daarmee verschuift ook het gesprek. Waar bij eerdere sollicitaties vooral werd gekeken naar wat Woinshet nog mist, komt nu in beeld wat ze al meebrengt.
Leren om zichtbaar te zijn
De zoektocht vraagt niet alleen om vakinhoudelijke ontwikkeling. Woinshet moet ook leren zichzelf anders te presenteren. Toen ze aan haar master begon, sprak ze nog niet goed Engels en vond ze het spannend om tijdens colleges haar hand op te steken. Soms wist ze het antwoord, maar bleef ze op de achtergrond.
Daarbij speelt volgens haar een cultureel verschil mee. In Ethiopië leerde ze bescheiden te zijn over haar kennis. Op de Nederlandse arbeidsmarkt wordt juist verwacht dat kandidaten duidelijk vertellen wat ze kunnen.
“Ik moest leren vertrouwen te hebben in mijn kwaliteiten en mezelf meer naar voren te brengen.”
Woinshet
Woinshet omschrijft die ontwikkeling als bringing myself to the centre: zichtbaar maken welke kennis en ervaring ze bezit.
De kracht van een netwerk
Ivo helpt haar met sollicitaties en vragen over de Nederlandse arbeidsmarkt. Maar vooral zijn netwerk blijkt waardevol.
“We hebben allemaal contacten via onze studie, ons werk, een opdrachtgever of een gemeente”, zegt Ivo. “Als je vraagt of iemand een mogelijkheid kent, ontstaat er vaak een gesprek. De kracht van ons netwerk kunnen we delen met mensen zoals Woinshet.”
Voor Woinshet gaat hun contact inmiddels verder dan praktische begeleiding. “Ivo begeleidt me als een goede broer. Ik kende hier bijna niemand en had iemand nodig die mij de weg kon wijzen. Ik heb tegen hem gezegd: je moet me begeleiden tot ik mijn bestemming heb bereikt.”
Ook na het formele traject wil Ivo betrokken blijven. Woinshet blijft ondertussen werken aan haar Nederlands en zoeken naar een kans binnen haar vakgebied: “Ik wil op alle deuren blijven kloppen en kijken welke mogelijkheden erachter liggen.”
De deur naar de Nederlandse arbeidsmarkt staat nog niet volledig open. Maar dankzij Fit for the Next Job en Ivo’s netwerk staat Woinshet inmiddels wel met de juiste mensen in contact.
